سرو آزاد

فردا در تقویم عبری روز نهم آو است . ۵۸۶ سال قبل از میلاد در چنین روزی معبد اول یهودیان  که با شکوه و جلال بی مانندی توسط سلیمان در اورشلیم  ساخته شده بود به وسیله ی بخت النصر ویران و به آتش کشیده شد و اموال و ظروف زرین آن به تاراج رفت . در این حمله تقریبا تمام ساکنان شهر به بابل به اسیری برده شدند . در مزامیر داود (زبور) داستان این اسیران در سرود زیبائی چنین بیان شده است :

 نزد نهرهای بابل نشستیم و گریه کردیم چون صهیون را به خاطر آوردیم *  بربط های خود را آویختیم بر درختان بید که در میان آنان بود* زیرا آنانیکه مارا به اسیری برده بودند از ما سرود خواستند و آنانی که ما را تاراج نموده بودند شادمانی که یکی از سرود های صهیون را برای ما بسرائید * چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم * اگر تو را ای اورشلیم فراموش کنم آنگاه دست راست من (مهارت خود را) فراموش کند*... (مزمور ۱۳۷)

سی و شش سال بعد کورش سرزمین شاهنشاهی پارس را بنیاد نهاد و ضمن پس دادن غنائم معبد مقدس ٬ یهودیان را آزاد گذارد تا به اورشلیم بروند و خانه ی خدا را باز سازی کنند . (تفصیلش را اینجا می توانید بخوانید) و به این ترتیب معبد دوم بنا شد .

در سال ۷۹-۸۱ میلادی تیتوس پادشاه روم بود که در ادامه ی کشور گشائی امپراتوری روم دوباره در روز نهم ماه عبری آو به اورشلیم حمله کرد و و در یک نبرد سخت و محاصره ی طولانی اورشلیم را تصرف و ویران نمود و جمعیت زیادی را مصلوب و یا به قتل رساند و مجددا وسایل معبد را به تاراج بردند . 

عکس نایاب و ارزشمند زیر را خودم در رم از تاق نصرت تیتوس انداختم . به یغما بردن منورا ( شمعدان مقدس یهودیان ) توسط رومیان حجاری شده است . نمونه ی بازسازی شده ی این حجاری در موزه ای در اورشلیم موجود است ولی این عکس از تاق نصرت اصلی است .