سرو آزاد

بزرگراه بابائی را که تمام می کنی به پارک ملی خجیر می رسی . وارد پارک که شدی جاده ی آسفالته ادامه پیدا می کند ( که البته بنا نبود ادامه پیدا کند!)  مسافتی که طی طریق کنی داخل خاکی سمت راست محیط بانی باغشاه قرار دارد  ( حالا اسمش را گذاشته اند باغشاد!) . صفحات تاریخ را که ورق بزنی عکس و نوشته ی زیر را درباره ی آن جا می توانی پیدا کنی :

                
ناصرالدین شاه با خط خودش زیر آن نوشته : شکل ماست . روی کوه باغ شاه جاجرود است . ۹۷ اواخر ذیحجه لوی ئیل همه این کتاب در همین سنه و تاریخ است .

بعدالتحریر: اواسط تیر ماه یک دفعه این وبلاگ  در عرض یک شب  ۱۲۰۰خواننده پیدا کرد و بعد این مهمانان ناخوانده به همان سرعتی که آمده بودند ما را به باد نسیان سپرده و ناپدید شدند . دوباره ما ماندیم و همان رفقای سابق حجره و گلستان !
هرکه بود دستش درد نکند که نامه ی نگذارید خجیر بمیرد را در روزنامه ی کارگزاران منتشر کرد و ما را کلی خوشحال کرد! اینجا می توانید پیدایش کنید . لطفا همه همیشه از همین کارها بکنید . خوشحالم که اگر خوانندگانم کم است ولی کیفیت دارند!