سرو آزاد

برای کوه ها گریه و نوحه گری و برای مراتع بیابان ماتم برپا می کنم زیرا که سوخته شده است و احدی از آنها گذر نمی کند و صدای مواشی شنیده نمی شود . هم مرغان هوا و هم بهائم فرار کرده و رفته اند*(ارمیا نبی ۹:۱۰)

مطلب چرا کسی دیگر خجیر را دوست ندارد؟! را در وبلاگ آقای آقای درویش خواندم و متاسف شدم . حالا چه ناباورانه باید رفتنش را به نظاره بنشینیم . نمی خواهم بگویم این ها ایران را دوست ندارند ٬ چرا که هر کس در ایران زندگی می کند لابد ایران را دوست دارد !  هر کس فارسی تکلم می کند لابد ایران را دوست دارد ! می خواهم بگویم لابد نمی دانند حیات ما به طبیعت وابسته است ! لابد نمی دانند آب و غذا و هوای ما از طبیعت است ! فکر می کنند ما فقط زمین و مسکن می خواهیم برای سکونت و فروختن و پول به جیب زدن ! لابد ما آب نمی خواهیم برای نوشیدن ٬ غذا نمی خواهیم برای خوردن ٬ هوا نمی خواهیم برای تنفس ! فضای سبز نمی خواهیم برای گردش و سکوت نمی خواهیم برای تمدد اعصاب ! تلخ است که این همه شهید دادیم که کشور به دست دشمن نیفتد ٬ حالا خودمان دستی دستی بلائی بر سر این آب و خاک بیاوریم که دیگر کسی به فکر تصرفش هم نیفتد .
زندگی ما به طبیعت وابسته است . زندگی ما به جاجرود بسته است . زندگی ما به خجیر بسته است . آقای درویش  من خجیر را دوست دارم . وجب به وجب خجیر زندگی است . وجب به وجب خجیر حیات است . وجب به وجب خجیر تاریخ است . نگذارید خجیر بمیرد .  (دو تا پست قبلی من را هم حتما بخوانید .)

بعدالتحریر : امروز خانم مسیح علی نژاد در روزنامه ی اعتماد ملی به یاد سربازان وطن نوشته اند . سربازانی که شهادتشان در پیچ و خم زندگی روزمره فراموش شد ٬ فریادشان خاموش شد و صــدای ضجه ی خانواده هایشان به گوش نرسید . قربانیان گروگانگیری . یادشان گرامی باد .

در ادامه ی عکس های شکارگاه سلطنتی این عکس را به خوانندگان عزیز تقدیم می کنم . کل (بز کوهی نر ) است که مظفرالدین شاه شکار کرده (یا برایش شکار کرده اند ! ) . حکماْ باید منطقه ی البرز مرکزی (اطراف عمارت قجری شهرستانک ) باشد . عکس از کتاب قاجار به روایت تصویر داریوش تهامی و مهندس فرشاد ابریشمی است . سمت راست تصویر یک روحانی ایستاده است . مدت ها برایم سوال بود که ایشان کیستند و در موقع شکار چه می کنند ؟!  عکس هیچ شرحی نداشت و این کار را مشکل می کرد تا زمانی که داشتم کتاب خاطرات مرحومه تاج السلطنه (دختر ناصرالدین شاه) را  می خواندم جواب این سوال را پیدا کردم . موقعی که تاج السلطنه اعضای دربار را معرفی می کند می گوید :

"... یکی از اشخاص عمده را فراموش کردم بنویسم و آن سید بحرینی و پسرهایش بوده است . این برادر عزیز من از رعد و برق ٬ خیلی ترسناک و معتقد به جن و پری و موهومات بوده است و این سید در زمان انقلاب هوا و تیرگی رعد و برق البته باید در حضور باشد و شروع به خواندن اسم اعظم و آیات نماید و به اصطلاح در مقابل طبیعت واقع باشد . مبادا خدای نخواسته صدمه به وجود مبارک اعلیحضرت همایونی وارد شود و به مناسبت همین خدمت بزرگی که نسبت به اعلیحضرت می نمود فوق العاده دارای مرحمت و حقوق گزافی بود ."

در زمان همه گیری وبا در تهران سوای یک نفر پیشخدمت مخصوص کسی بجز سید به حضور پذیرفته نمی شد .
حالا می توان به  احتمال قوی گفت که این روحانی همان سید بحرینی است .

مطالب مرتبط : مناطق حفاظت شده ی اطراف تهران ٬ شکار حاضر است ٬ شکل شاه ! ٬ بازهم پلنگ ٬ 225 سال پیش  ٬ ملیجک در شکارگاه جاجرود ٬ یک عکس دیدنی دیگر ٬ خرس ٬ ناصرالدین شاه در خجیر ٬ نگذارید خجیر بمیرد ٬ آهوهای سرخه حصار ٬ شیرخانه دوشان تپه ٬ تنگه ی واشی شکارگاه سلطنتی ٬ یوز در تهران ٬ نمی دانستم دوشان تپه یوز هم داشته ٬  ناصرالدین شاه و شکار گور ٬  ورجین امامه و انیس الدوله (2) ٬ ورجین امامه و انیس الدوله (1)  ٬ پلنگ تهران

امروز یک گزارش از من در روزنامه ی اعتماد ملی چاپ شده است . چند اشتباه هم دارد ! اول که اسم حقیر به جای یشایائی  شبایائی چاپ شده . (به این مورد عادت دارم! اکثر مردم این اسم را اشتباه می نویسند ) دوم اینکه  "به جهت شکار کردن " "به جهت شکر کـــــــــردن " چاپ شده  سوم هم که از همه بدتر است " علاوه بر قوچ و میش... "  "علاوه بر ببر و قوچ و میش ..." چاپ شده که اگر چه اشتباه فاحشی است تقصیر من نیست . این ها را گفتم که فردا  آنها که اطلاعات دارند پشت سرم صفحه نگذارند! انشاءالله اگر باز هم مطلبی دادم بیشتر دقت کنند . مطلب را در زیر بخوانید .

 اولين جرقه انفجار اين قريه زماني زده شد كه آغامحمدخان قاجار به وسيله يكي از زنان حرم از مرگ قريب‌الوقوع كريمخان زند آگاه شد. آغامحمدخان با گروهي از سركردگان ايل قاجار از شيراز گريخت و خود را به تهران رسانيد. ‌
در سال 1200 هجري‌قمري هنگامي كه آغامحمدخان بر تخت نشست، تهران قريه‌اي بود با درختان چنار تناور و كهن و جوي‌هايي كه آب‌هاي زلا‌ل در آن روان بود. ‌
دزاشيب، ولنجك، كن، جاجرود و ورامين داراي وحوش فراواني بودند. ‌
روايت مي‌كنند زماني كه آغامحمدخان در شيراز بود به شكار روباه علا‌قه زيادي داشت اما بعيد است كه كشمكش‌ها و بگيروببندهاي حكومت در تهران براي وي اوقات فراغتي جهت شكار باقي گذاشته باشد. ‌
اما كتيبه به جا مانده از زمان فتحعلي‌شاه در تنگه واشي حكايت از آن دارد كه منطقه فيروزكوه و اطراف آن شكارگاهي مملو از شكار بوده است. ‌
از زمان ناصرالدين‌شاه به اين سو به واسطه ورود دوربين عكسبرداري به دربار شاهي صحنه‌هايي از شكار شاهانه براي هميشه ماندگار شد. خوشبختانه اين عكس‌ها به همراه عكس‌هاي بيشماري كه از اندروني و بيروني گرفته شده بود تا امروز در عكسخانه سلطنتي كاخ گلستان - كه به قولي دومين عكسخانه سلطنتي پس از انگلستان بوده- محفوظ مانده است. عكاس‌باشي و خود ناصرالدين‌شاه حواشي‌اي بر عكس نگاشته‌اند كه به ارزش آنها افزوده است. به اينها اضافه كنيد خاطرات ناصرالدينشاه و اطرافيانش را كه از مهم‌ترين آنها يادداشت‌هاي اعتمادالسلطنه است. اعتمادالسلطنه وزير انطباعات زمان ناصري و ازجمله نزديك‌ترين اشخاص به شخص شاه بود. تنها به عذر بيماري پيش مي‌آمد كه اعتمادالسلطنه در التزام ركاب شاه حاضر نشود و به مسافرت و شكار نرود.
اين نوشته‌ها و عكس‌ها به همراه تعدادي از سازه‌هاي به‌جا مانده از آن زمان (يا حتي قبل از آن) كه حالا‌ در آمدوشد انبوه خودروها و هياهوي روزمره مي‌رود كه به فراموشي سپرده شود، بيان‌كننده پيشينه تاريخي و زيست‌محيطي مناطق اطراف تهران است.
جاجرود از قديمي‌ترين شكارگاه‌هايي بوده كه مورد حفاظت نيز قرار مي‌گرفته است. ‌
پل سنگي متعلق به زمان صفويه در جاجرود حكايت از قدمت راهي دارد كه براي آمدوشد بين ري و طبرستان مورد استفاده قرار مي‌گرفته است. اين منطقه به همراه مناطق مجاور آن سرخه‌حصار و دوشان‌تپه از شكارگاه‌هاي مهم سلطنتي بوده است. به حدي كه آدم از كثرت شكارهاي اين منطقه به‌خصوص پلنگ متعجب مي‌شود. ‌
قوچ و ميش و آهو به وفور شكار مي‌شد. از ديگر شكارهاي اين منطقه يوز بود كه حالا‌ در جايي نزديك‌تر از پارك ملي كوير به تهران ديده نمي‌شود. ‌
منطقه شميرانات و رودبار قصران نيز هم‌اكنون جزو مناطق حفاظت‌شده است. اين منطقه به سبب وجود پيست‌هاي اسكي و همچنين باغها و ويلا‌هاي متعدد كه خود تبديل به عاملي براي آلودگي رودخانه حيات‌بخش جاجرود و تصرف زيستگاه حيوانات شده، در بين گردشگران تهراني شناخته‌شده‌‌تر است. اعتمادالسلطنه مي‌نويسد: <چهارشنبه بيست‌وششم شوال 1290- امروز به امامه مي‌رويم، صبح زود با حكيم طلوزان از چادر راحت معمول به راه افتاديم. شاه از كوه ورجين كه خيلي بلند و بدراهي است به جهت شكار كردن تشريف خواهند آورد...>
از ديگر شكارگاه‌هاي منطقه، البرز مركزي و شهرستانك بود كه علا‌وه‌ بر قوچ و ميش، خرس هم در اين منطقه شكار مي‌شده. ‌
و بالا‌خره دشت ورامين در جنوب پايتخت از مناطقي بود كه علا‌وه بر قوچ و ميش و آهو و يوز زيستگاه گور ايراني هم بود كه حالا‌ اين پستاندار بومي ايراني در اين منطقه منقرض شده است. ‌
حالا‌ تهران همين است كه مي‌بينيد. از زماني كه قاجار به تخت نشست موج‌هاي مهاجرت به تهران متناوبا آغاز شد. ابتدا حصار صفوي فروريخت تا شهر استخوان بتركاند و از مصالح حصار صفوي خانه‌ها بنا شود. شهر گسترش پيدا كرد با 12 دروازه دور آن. اما اين شهر باز آرام نگرفت. در زمان پهلوي دروازه‌ها فروريخت تا هم نشان قاجاريه از شهر زدوده شود و هم تهران گسترش يابد. ‌
كم‌كم تهران تمام آبادي‌ها و با باغها و مزارع و شكارگاه‌هاي اطراف خود را بلعيد. دزاشيب، ولنجك، كن، نياوران و ونك در توسعه تهران گم شدند. حال وحوش اندكي در معدود زيستگاه‌هاي اطراف تهران باقي مانده است. اگرچه از اين زيستگاه‌ها حفاظت مي‌شود اما اين مناطق و زيستمندان آنها در جدالي نابرابر با محاصره خفقان‌آوري از جنس بتون، آسفالت، آهن و گلوله دست و پنجه نرم مي‌كنند. ‌
كم‌كم مي‌رود آخرين صفحه‌هاي كتاب هويت تاريخي تهران بسته شود و آخرين ريه‌هاي پايتخت كه خيلي از روزها قارچ سياهي از جنس دود روي آن چنبره مي‌زند نابود شوند. آخرين ميراث‌هاي فرهنگي و طبيعي را پاس بداريم. ‌

برای خواندن مطلب در اعتماد ملی اینجا را کلیک کنید .

 یازدهم قوس هزارو سیصد و هشتاد و هفت
امروز صبح در خدمت پدر بودم . فرمودند در روزنامه خوانده اند یک قلاده یوزپلنگ با اتومبیل تصادف کرده و تلف شده . بعد هم اعتراض کردند که اگر این حیوانات در حال انقراض هستند چرا هر چند وقت یک بار یکی با اتومبیل تصادف میکند و می میرد ! شاید تعدادشان خیلی زیاد شده ٬ وگرنه گاوهای نه من شیر کنار جاده هم این قدر با اتومبیل تصادف نمی کنند .  مقداری برایشان توضیح دادیم که جاده ها از مناطق حفاظت شده عبور می کنند برای همین تلفات بالاست . گمان نکنم که قانع شدند .
از خانه خبر دادند که صبیه کسالت دارد . انشاء الله که چیزی نیست . سرما خورده خوب می شود .
بالاخره بعد از مدتی که هوا تهدید به انقلاب می کرد دیشب منقلب شد و اتصالا می بارد . بعد از سال خشکسالی باران خوبی بارید .
امروز دوباره روی متن فیلمنامه مستند کار کردم . انشاءالله فردا مونتاژ نهائی انجام شود .
هنوز گرفتار فیلم دیوار هستیم . برای نمایش در جشنواره یک پروانه گرفتیم . برای نمایش سینما یک پروانه گرفتیم. برای آنونس سینمائی یک پروانه ٬ برای تیزر تلویزیونی یک پروانه ٬ برای عکس و پوستر و بروشور و کوفت و زهرمار یک پروانه ٬ برای زیرنویس یک پروانه ٬ برای ارسال به خارج از کشور یک پروانه ٬ حالا هم برای نمایش خانگی دوباره اصلاحی به فیلم خورده!  ( فکر نکید شوخی می کنم تازه الم شنگـــه ی گلشیفته فراهانی به کنار) حقیقتا کار پر زحمت بی فایده ی بی برکتی است .(حداقل برای ما) چقدر به پدر کرام گفتم این پول را یک زمینی ٬ خانه ای ٬ چیزی بخر اجاره بده . هم بازگشت پول و سود تضمین شده است هم خون همگی مان این قدر کثیف نمیشود . به خرج مبارکشان نرفت ! حالا بکشیم .
تا فردا چه شود .

مردان مسلح دو هتل و یک مرکز یهودیان در هند را هدف حمله ی تروریستی قرار دادند . تعداد کشته ها از ۱۹۰ نفر فراتر رفته است . تا این ساعت  کشته شدن هشت نفر در مرکز یهودیان تائید شده است . یک ربای آمریکائی و همسرش نیز جزو کشته شدگان هستند . با گذشت حدود ۶۰ ساعت از درگیری مسلحانه مقامات می گویند آخرین تروریست نیز کشته شده است . ملیت یکی از مهاجمان که دستگیر شده است پاکستانی اعلام شده است . 
این خبر توسط رسانه های دولتی ایران خیلی کمرنگ پوشش داده شد . (نظر شخصی من است )
در سایت های ایسنا و ایرنا تقریبا چیزی پیدا نکردم . در خبرگزاری فارس یک کارشناس گمنام هنوز عملیات تمام نشده ٬ با استناد به حرفه ای عمل کردن مهاجمان این حمله را توطئه ی سازمان یافته آمریکا و اسرائیل اعلام کرده است .

اسامی که در زیر می آید اسامی حیواناتی است که در تورات ( منظور اسفار پنچ گانه و کتب عهد عتیق است ) نامشان آمده و این نام بر روی شخصی گذاشته شده . اسامی حیوانات فراوان است . ما اسامی را انتخاب کرده ایم که از عهد عتیق متداول بوده و در عهد عتیق به یک شخص نسبت داده شده . اول اسم عبری آمده بعد تلفظ آن با کمک حروف انگلیسی بعد معنی فارسی و در آخر هم توضیح . در یکی دو مورد تلفظ عبری و عربی خیلی قرابت دارند . (یادتان باشد هر دو زبان ها ریشه ی سامی دارند)

روزها گر رفت گو رو باک نیست         تو بمان ای آن که چون تو پاک نیست
۴۰=۱۳۸۷-۱۳۴۷  نخیر ! اشتباه نکرده ام ! حالا چهل سالم پر شد . فکر کنم ده سال دیگر بگویم : ای که پنجاه رفت و در خوابی / مگر این پنج روزه در یابی.... که البته بعید می دانم دریابم . فردا تولدم است و امشب شمع چهل را فوت می کنم ...
یکی از دوستان مذهبی حق بنده نوازی مرعی داشته ٬ یک بطری از شراب دست افشار خودشان مرحمت کرده بودند رو به اتمام است . از آن شراب های گس و تلخی که حافظ درباره اش گفته : " آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند /  اشهی لنا و احلی من قبله العذارا " (شاید هم منظورش شراب نبوده بالاخره هر که نقش خویشتن بیند در آب! )  یا از آن شراب هائی که حضرت سلیمان خورده و بعد به محبوبش گفته : "او مرا به بوسه های لبان خود ببوسد٬ زیرا محبت تو از شراب نیکوتر است..." (غزل غزل ها آیه ی اول) (این یکی احتمالا منظورش همان شراب بوده! شاید هم منظورش شراب نبوده بازهم هر که نقش خویشتن بیند در آب!! ) به هر حال در یک چیز شک نکنید آن هم این گفته سعدی است که :
تا مست نباشی نبری بارغم یار / آری شتر مست برد بار گران را
برای همه دوستان آرزوی سلامتی دارم . پایدار باشید .