سرو آزاد

گمان می کنم با عکس هائی که از اول در این وبلاگ منتشر کرده ام می توان یک کتاب مرجع تاریخی از زیستگاه های اطراف تهران تالیف کرد!

این هم یک عکس دیگر از پلنگی که به دست ناصرالدین شاه در اطراف تهران شکار شده. زیر عکس نوشته شده : در اواسط شهر صفر المظفر ۱۲۹۴ سیچقان ئیل در جاجرود به دست مبارک شکار شد .

               

 مطالب مرتبط با این نامه عبارتند از :
 پلنگ تهران ٬ نگذارید خجیر بمیرد ٬ آهوهای سرخه حصار 

امروز سری به منطق الطیر عطار زدم . تعدادی از پرنده هائی را که در این کتاب نام برده شده نمی شناسم ! شما چند تا از این پرنده ها را می شناسید ؟

مرحبا ای هدهد هادی شده  / در حقیقت پیک هر وادی شده
خه خه‌ای موسیچه‌ی موسی صفت /  خیز موسیقار زن در معرفت
مرحبا ای طوطی طوبی نشین  / حله درپوشیده طوقی آتشین 
خه خه‌ای کبک خرامان در خرام /  خوش خوشی از کوه عرفان در خرام
مرحبا ای تنگ باز تنگ چشم  / چند خواهی بود تند و تیز خشم
خه خه‌ای دراج معراج الست /  دیده بر فرق بلی تاج الست 
مرحبا ای عندلیب باغ عشق /  ناله کن خوش خوش ز درد و داغ عشق 
خه خه‌ای طاوس باغ هشت در  / سوختی از زخم مار هفت‌سر 
مرحبا ای خوش تذرو دوربین  / چشمه‌ی دل غرق بحر نور بین 
خه خه‌ای قمری دمساز آمده /  شاد رفته تنگ دل باز آمده 
مرحبا ای فاخته بگشای لحن  / تا گهر بر تو فشاند هفت صحن
خه خه‌ای باز به پرواز آمده  / رفته سرکش سرنگون بازآمده
مرحبا ای مرغ زرین، خوش درآی /  گرم شو در کار و چون آتش درآی
بط به صد پاکی برون آمد ز آب /  در میان جمع با خیر الثیاب 
پیش جمع آمد همای سایه بخش /  خسروان را ظل او سرمایه بخش
پس درآمد زود بوتیمار پیش  / گفت ای مرغان من و تیمار خویش
بوف آمد پیش چون دیوانه‌ای /  گفت من بگزیده‌ام ویرانه‌ای
صعوه آمد دل ضعیف و تن نزار /  پای تا سر همچو آتش بی‌قرار 

 

 

نقد دیوار در BBC

نقد دیوار در hollywoodreporter

 

دو بار با سازمان محیط زیست تماس گرفتم که برویم البرز مرکزی از خرس فیلم بگیریم .  استقبال کردند قرار شد برنامه بگذارند برویم . این تلفن سازمان محیط زیست هم ماجرائی دارد برای خودش . خراب می شود ... بر نمی دارند ... کار نمی کند .... فکر کنم باید بروم حضوری صحبت کنم . هیچ کار اداری با تلفن حل نمی شود در این مملکت .
اگر هم ببینم زیاد درد سر دارد از خیرش می گذرم و با همین موجودی فیلم را سرهم می کنم برود!
حالا تا ما برویم البرز مرکزی فیلمبرداری کنیم این عکس ر ا ببینید ! دو تا خرس است که ناصرالدین شاه شکار کرده .

      

زیر عکس نوشته شده : ایضا دو خرس دیگر است که بدست مبارک شکار فرموده اند . (ناصرالدین شاه اضافه کرده است ) همان دو خرس است علاوه نیست !

هر چهار سال یک بار غرور ملی از دست رفته مان را در ورزشکارانی می جستیم که پرچم کشورمان را در المپیک یا مسابقات جهانی بالا می بردند.  چشممان به بازوان ستبر رضا زاده بود که می دانستیم  زیر بار هیچ وزنه ای کمر خم نمی کند ٬ برای عسکری محمدیان کف می زدیم که پس از بردن مدال نقره ٬ کشتی گیر پیش کسوت حریف را بر روی شانه خود دور تشک کشتی گرداند ...  اما شادی های مان کم کم دارد رنگ می بازد . امسال هیچ امیدی به بردن مدال نیست . بعضی از ورزشکاران ما مثل نجمه ی آبتین دختر کمانگیر ایرانی٬ در مسابقات حتی به رکوردهای تمرینی خود نرسیده اند ٬ بقیه ی ورزشکاران زن و مرد ما هم وضع بهتری که ندارند هیچ شاید بدتر هم باشند ! یکی از ورزشکاران به خاطر این که کت و شلوارش اندازه نبود از شرکت در رژه افتتاحیه باز ماند ! دیگری به خاطر این که با یک ورزشکار اسرائیلی هم گروه بود از شرکت در مسابقه کنار رفت ... مراسم افتتاحیه را آنچنان تکه پاره پخش کردند که تقریبا قابل استفاده نبود . روزنامه ها و مجلات ورزشی پوشش ناقص و ضعیفی از المپیک دارند ...
با همه ی این ها از هر رسانه ای که به آن دسترسی دارید بازی های المپیک را تعقیب کنید و لذت ببرید . المپیک زیباست . خیلی هم زیباست . وقایعی هم که در حاشیه آن رخ می دهد مثل دست دادن سرمربی اسرائیلی تیم بسکتبال روسیه با مربی و بازیکنان ایرانی زیباست ! شاید المپیک تنها جائی باشد که از این اتفاق ها در آن بیفتد هرچند که ایرانی ها از مسابقه دادن با اسرائیلی ها امتناع می کنند ...
المپیک زیباست٬ شک نکنید . مگر آن که خودمان آن را زشت کنیم !

فردا در تقویم عبری روز نهم آو است . ۵۸۶ سال قبل از میلاد در چنین روزی معبد اول یهودیان  که با شکوه و جلال بی مانندی توسط سلیمان در اورشلیم  ساخته شده بود به وسیله ی بخت النصر ویران و به آتش کشیده شد و اموال و ظروف زرین آن به تاراج رفت . در این حمله تقریبا تمام ساکنان شهر به بابل به اسیری برده شدند . در مزامیر داود (زبور) داستان این اسیران در سرود زیبائی چنین بیان شده است :

 نزد نهرهای بابل نشستیم و گریه کردیم چون صهیون را به خاطر آوردیم *  بربط های خود را آویختیم بر درختان بید که در میان آنان بود* زیرا آنانیکه مارا به اسیری برده بودند از ما سرود خواستند و آنانی که ما را تاراج نموده بودند شادمانی که یکی از سرود های صهیون را برای ما بسرائید * چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم * اگر تو را ای اورشلیم فراموش کنم آنگاه دست راست من (مهارت خود را) فراموش کند*... (مزمور ۱۳۷)

سی و شش سال بعد کورش سرزمین شاهنشاهی پارس را بنیاد نهاد و ضمن پس دادن غنائم معبد مقدس ٬ یهودیان را آزاد گذارد تا به اورشلیم بروند و خانه ی خدا را باز سازی کنند . (تفصیلش را اینجا می توانید بخوانید) و به این ترتیب معبد دوم بنا شد .

در سال ۷۹-۸۱ میلادی تیتوس پادشاه روم بود که در ادامه ی کشور گشائی امپراتوری روم دوباره در روز نهم ماه عبری آو به اورشلیم حمله کرد و و در یک نبرد سخت و محاصره ی طولانی اورشلیم را تصرف و ویران نمود و جمعیت زیادی را مصلوب و یا به قتل رساند و مجددا وسایل معبد را به تاراج بردند . 

عکس نایاب و ارزشمند زیر را خودم در رم از تاق نصرت تیتوس انداختم . به یغما بردن منورا ( شمعدان مقدس یهودیان ) توسط رومیان حجاری شده است . نمونه ی بازسازی شده ی این حجاری در موزه ای در اورشلیم موجود است ولی این عکس از تاق نصرت اصلی است . 

               

پس فردا سالروز در گذشت مرتضی نی داود از اساتید موسیقی ایرانی است . همان که برای نخستین بار استعداد قمر را کشف کرد و نخستین استاد او شد . همان که آهنگ تصنیف مرغ سحر را ساخته . همان که آهنگش اول سریال هزاردستان (ساخته ی مرحوم حاتمی )  است که البته بوسیله ی زنده یاد حنانه ارکستراسیون شده و همان که صدای تارش در بدن مرده جان میدمد و بالاخره همان که پنجه اش رهزن دل هنردوستان این مرز و بوم است . اگر خاک ایران همین یک نی داود را هم در دامان خود پرورش داده بود برای یهودیان ایران کافی بود که به ایرانی بودن خود افتخار کنند . 
< تا جان در بدن دارم ساز می زنم. می دانم اگر روزی بلائی سر دستانم بیاید که نتوانم ساز بزنم آن وقت خواهم مرد .>یادش گرامی باد .

این هم دو قطعه از زبور داود در ستایش موسیقی ٬ اصلا ستایش خداوند در یهود با موسیقی است :
ای صالحان در خداوند شادی نمائید . زیرا که تسبیح خواندن راستان را می شاید * خداوند را با بر بط حمد بگوئید . با عود ده تار اورا سرود بخوانید * سرودی تازه برای او بسرائید . نیکو بنوازید با آهنگ بلند * زیرا کلام خداوند مستقیم است و جمیع کارهای او با امانت است * عدالت و انصاف را دوست می دارد . جهان از رحمت خداوند پر است * (مزمور ۳۳  ۴-۱ )

ترنم نمائید برای خدائی که قوت ما ست . برای خدای یعقوب آواز شادمانی دهید * سرود را بلند کنید و دف را بیاورید . و بر بط دلنواز را با رباب * کرنا را بنوازید در اول ماه . در ماه تمام و در روز عید ما* زیرا که این فریضه ایست در اسرائیل. ( مزمور ۸۱   ۴-۱ )

عکس را دوست گرامی آقای هانری برال در آخرین سال های پیش از انقلاب از استاد نی داود گرفته اند .

فیلم دیوار دارد به پایان نافرجام خود می رسد . امروز ۹ تا از سینما های نمایش دهنده فیلم را به خاطر فروش کم پایین آوردند . بقیه هم از سینماهای گروه بودند که قرارداد بسته اند و موظف به نمایش فیلم هستند .
فیلم ها هم مثل آدم ها هر کدام سرنوشتی دارند . این هم سرنوشت فیلم دیوار بود . هرچند دوتا فیلم پشت سر هم شکست خورده  می تواند هر بخش خصوصی ای را که از رانت استفاده نمی کند از پا بیندازد ٬ ولی ما فیلم های بفروش هم زیاد داشتیم . حساب این فیلم را با آن هائی که فروختند صاف می کنیم ! از همه ی همکاران و عوامل فیلم از کارگردان و ستاره ی فیلم گرفته تا کارگر صحنه و آبدارچی حلالیت طلب می کنم . هر خوبی و بدی و کوتاهی و گاف و بی دقتی  که از من دیدند به بزرگواری خود ببخشند . ما از همه جز بزرگواری و گذشت و تحمل شرایط سخت کار چیزی ندیدیم . از دوستان روزنامه نگارمان هم که اگرچه نمی شناسیمشان از حمایت این فیلم فرو گزار نکردند کمال تشکر را داریم .
این هم زنگ خطری است برای ما که پس از فیلم های پرفروش و جاودانه ای که در در دهه ی شست و اوایل دهه ی هفتاد ساختیم(اجاره نشین ها٬ ناخدا خورشید٬در مسیرتندباد٬کیمیا٬هامون...) دوران ما هم در ساختن فیلم سینمائی تمام شده به حساب می آید .

سخن آخرم با اندک دوستانی که این وبلاگ را می خوانند این است که با همه ی این حرف ها دیوار را ببینید. از نظر ما کار تمام شده است برای خودتان می گویم! این فیلم را تقدیم می کنیم به همه ی مردان و زنان شرافتمندی که از زن بیش از یک سوژه ی صرفا جنسی در فیلم ها انتظار دارند و تقدیم به همه ی آن هائی در جستجوی چیزی بیش از متلک پرانی و لیچار گویی های با مزه (بخوانید بی مزه ) به سبک تلویزیون در فیلم ها هستند .
به دیدنش می ارزد انشاءالله که بعد از فیلم نمی گوئید پول بلیت ما را پس بدهید !!

سینماهائی که هنوز فیلم را نمایش می دهند عبارتند از :
آفریقا ٬ سروش ٬ عصر جدید ٬ اریکه ایرانیان ٬ آزادی ٬ پارس ٬ شاهد ٬ میلاد ٬ پردیس تماشا

... امسال زمستان نزدیک کرج یک جفت میش مرغ پسر تیمور میرزا زنده گرفته به حضور آورده بود . یکی از آن ها نر و دیگری ماده بود در باغ آزاد می گشت . امروز همان وقتی که شاه بیرون آمد این مرغ دوم در زالستان آمده بود بعد از آن که شاه قدری با او بازی کرده بود یکمرتبه پرواز کرد و رفت . گرچه او را از گنبد سید نصرالدین گرفته آوردند ٬ معلوم شد به دل شاه بد آمد . خلاصه شاه تصمیم به خراسانش خیلی سخت شد ...

اطلاعات بیشتر راجع به میش مرغ را می توانید اینجا پیدا کنید .

حالا می توان گفت که فیلم دیوار از نظر تجاری شکست خورده است .  بعد از ناخدا خورشید و شهر زنان این سومین شکست  پخشیران در گیشه به حساب می آید . ناخدا خورشید که فکر کنم معرف حضور همه است ٬ اگر بازده مالی نداشت لااقل هنوز هم برای ما آبرو می خرد ! اما شهر زنان فیلمی بود راجع به مردم آب اسک و سنت برف چال که در دره ی لار در کوهپایه ی دماوند اجرا می شود . این فیلم را همه پیش بینی کرده بودند نمی فروشد ! برای همین در پخش فیلم گشاده دستی نکردیم . یک اکران محدود و تعداد کمی سینما که فیلم را تقریبا به اکراه نمایش دادند. ( مثل بلائی که سر فیلم ناخدا خورشید آمد )
اما قضیه دیوار فرق می کند . پخش کننده ها و صاحبان سینما فروش اگر نگویم فوق العاده ٬ حداقل قابل قبولی برای این فیلم پیش بینی می کردند که محقق نشد . ( قبلا گفتم که بهترین قماربازها هم نمی توانند پیش بینی کنند!)  فیلــــم پنج هفتــــه ی دیگر اکران دارد . اگرچه از لطف خدا نباید ناامید شد اما تقریبا مطمئنم اتفاق جدیدی رخ نخواهد داد .

به هر حال فیلم علیرغم دارا بودن تیزرهای تلویزیونی و بیلبردهای شهری به میزان قابل قبول ٬ هنوز به فروش مناسبی نرسیده است . مگر معجزه ای رخ بدهد!

برای همه ی دوستان آرزوی موفقیت دارم.

والســــــــــــلام .

 

موزه ی آبگینه را اگر رفته باشی (خیابان سی تیر نرسیده به جمهوری ) روبروی در ورودی یک خمــــره ی سفالین مخصوص ذخیره ی غلات توجه شما را جلب می کند که مربوط است به هزاره ی سوم پیش از میلاد یعنی پنج هزار سال پیش . سوای قدمتی که دارد به نظر من از نظر هنری و طراحی واقعا زیباست !  نقش انسان است در شکار گاه که به تعبیری مربوط به داستان گیلگمش قدیمی ترین حماسه ی بشری است . عکس حیواناتی را که می توان در آن پیدا کرد عبارتند از قوچ ٬ آهو ٬ گربه های کوچک ٬ سگ ٬ یوز و احتمالا پلنگ . انسان هم که به جای خود . این خمره از نهاوند کشف شده . واقعا ایران حیات وحش متنوعی داشته و وحوش در بطن زندگی روزمره ی مردم بوده اند .
داستان گیل گمش  حماسه ای است که محل وقوع آن کوه های غربی ایران و بین النهرین بوده است و داستان فردی است که به جستجوی راه گریزی از سرنوشت مشترک همه ی انسان ها است . یک قسمت آن را برای شما می نویسم:

گیلگمش این سان شتابان به کجا می روی ؟ تو هیچ گاه آن زندگی را که در جستجویش هستی نخواهی یافت٬ وقتی خدایان انسان را آفریدند مرگ را قسمت او قرار دادند٬ اما زندگی را برای خود نگه داشتند . لیکن تو گیلگمش ٬ اندرون خود را از طعام نیکو آکنده ساز ٬ شب و روز ٬ روز و شب در پای کوبی باش ٬ شادمانی و جشن و طرب را پیشه کن . پوشاک نو به تن کن . در آب تن را بشوی . به کودک خردسالی که دست هایت را گرفته مهر بورز و همسرت را در آغوش خویش شادمان ساز . چون این نیز قسمت انسان است .

هردو این عکس ها نقوش خمره است که دوباره نقاشی شده است و در تابلوئی زیر خمره قرار دارد .  هر دو عکس ها را خودم انداختم . با عرض معذرت که کیفیت خوبی ندارد . شرایط نا متعادلی بود. از خود خمره هم عکس بود که به خاطر نور نامتناسب نقوش آن ثبت نشد و از آوردن آن چشم پوشیدیم . عکس چها قوچ بزرگ روی خمره برجسته است .

به جز دوستانی که گیاه خوار هستند فکر نمی کنم کسی باشد که کنسرو ماهی تن میل نکرده باشد . ولی احتمالا کمتر کسی با شکل وشمایل این ماهی آشناست . این عکس را خودم در بندر عباس انداختم . فروشنده ی ماهی هبور یا تن . دو ماه بعد از زلزله ی دردناک بم بود . از انگلیس یک محموله پوشاک برای کمک به زلزله زدگان بم توسط لرد آلیانس ارسال شده بود . من هم همراه تیمی بودم که باید این محموله را از بندر عباس ترخیص می کرد و به بم می برد . تا کارهای اداری انجام می شد یک نصفه روز وقت داشتم اول به بازار ماهی فروش ها رفتم و این عکس را به همراه تعدادی عکس دیگر انداختم . بعد با قایق موتوری به قشم رفتم . ( که ای کاش نرفته بودم همه ی استخوان ها یم داشت خرد می شد ) در قشم هم عکاسی کردم . از جنگل حرا هم عکس گرفتم و به بندر عباس برگشتم . در نامه های بعدی راجع به جنگل حرا هم می نویسم .

 

بزرگراه بابائی را که تمام می کنی به پارک ملی خجیر می رسی . وارد پارک که شدی جاده ی آسفالته ادامه پیدا می کند ( که البته بنا نبود ادامه پیدا کند!)  مسافتی که طی طریق کنی داخل خاکی سمت راست محیط بانی باغشاه قرار دارد  ( حالا اسمش را گذاشته اند باغشاد!) . صفحات تاریخ را که ورق بزنی عکس و نوشته ی زیر را درباره ی آن جا می توانی پیدا کنی :

                
ناصرالدین شاه با خط خودش زیر آن نوشته : شکل ماست . روی کوه باغ شاه جاجرود است . ۹۷ اواخر ذیحجه لوی ئیل همه این کتاب در همین سنه و تاریخ است .

بعدالتحریر: اواسط تیر ماه یک دفعه این وبلاگ  در عرض یک شب  ۱۲۰۰خواننده پیدا کرد و بعد این مهمانان ناخوانده به همان سرعتی که آمده بودند ما را به باد نسیان سپرده و ناپدید شدند . دوباره ما ماندیم و همان رفقای سابق حجره و گلستان !
هرکه بود دستش درد نکند که نامه ی نگذارید خجیر بمیرد را در روزنامه ی کارگزاران منتشر کرد و ما را کلی خوشحال کرد! اینجا می توانید پیدایش کنید . لطفا همه همیشه از همین کارها بکنید . خوشحالم که اگر خوانندگانم کم است ولی کیفیت دارند!

ارنست همینگوی برنده ی جایزه ی نوبل ادبی یکی از شکارچیان زبردست بود که زمان زیادی از عمر خود را در آفریقا با شکار حیوانات سپری کرده بود . وی از چهار سالگی شکار را با ماهیگیری آغاز کرد و در ده سالگی اولین تفنگ شکاری را به دست گرفت و رمز و رموز زندگی در طبیعت را فرا گرفت . تاثیر شکار را در بسیاری از داستان هایش می توان دید :
...و حالا این زندگی که دوباره پا گرفته بود داشت به آخر می رسید٬ چون دو هفته قبل که خاری در زانوی مرد فرو رفته بود آیودین رویش نمالیده بود٬ دو هفته قبل که پیش می رفتند تا از یک گله بز کوهی عکس بگیرند ٬ و بزها ایستاده بودند ٬ سرها بالا گرفته ٬ بو کشان چشم ها نگران ٬ گوش ها گسترده تا اولین صدائی را بشنوند که آن ها را شتابان به درون بیشه می رماند . ناگهان هم پا به فرار گذاشته بودند . پیش از آن که او عکسشان را بگیرد. ( از رمان برف های کیلیمانجارو )

شرح عکس : ارنست همینگوی در شکار شیر .

خدا می داند چه خواب های آشفته ای دیدیم تا این فیلم به سر انجام رسید . الان از پیش پخش کننده ٬آقای تسلیمی بر می گردم . آخرین کپی های فیلم داشت به سینما ها ارسال می شد . دیگر کاری نداریم جز این که دست به دعا برداریم تا فیلم بفروشد! پیش بینی فروش خیلی مشکل است ٬ به خیلی شرایط بستگی دارد . گمان نمی برم بهترین قمار باز ها هم بتوانند محاسبه کنند !!

سینماهای نمایش دهنده در شهر تهران: آفریقا ٬ سروش ٬ آزادی ٬ اریکه ایرانیان ٬ ماندانا ٬ میلاد ٬ عصر جدید ٬ پارس ٬ مرکزی ٬ گلریز ٬ پردیس تماشا ٬ جوان ٬ تهران ٬ سپیده ٬ شاهد ٬ پیوند ٬ اروپا ٬ فلسطین ٬ فرهنگسرای اشراق .

مشهد: هویزه ٬ سیمرغ  ـ اهواز : هلال ـ شیراز : ایران ـ اصفهان : ایران ٬ قدس ـ اردبیل : انقلاب ـ اراک : عصر جدید ـ بوشهر: کانون ـ رشت : میرزا کوچک خان ـ یزد : فرهنگ ـ کرمان : مهتاب ـ کرج : ساویز ٬ هجرت ٬ فردیس

این دیوار را دوست خواهید داشت .